Ολόκληρη η ανθρωπότητα λιμοκτονεί για χίλια δυο πράγματα.
Ο έρωτας δεν έχει επιτραπεί, το σεξ δεν έχει επιτραπεί, ο θυμός δεν έχει επιτραπεί, το γέλιο δεν έχει επιτραπεί και το κλάμα δεν έχει επιτραπεί.
Ο άνθρωπος έχει σακατευτεί τόσο πολύ, που είναι θαύμα το ότι εξακολουθεί να ζει. Το ζήτημα δεν είναι πως κι έχουν τρελαθεί μερικοί άνθρωποι, αλλά πώς και δεν έχουν τρελαθεί όλοι οι άνθρωποι. Η όλη κατάσταση είναι τέτοια, που όταν γελάσεις για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια ή μετά από πολλές ζωές, το γέλιο πηγαίνει στα άκρα. Καταπιεσμένο για τόσο καιρό εκρήγνυται.
Αν κλάψεις, τότε τα δάκρυα κυλάνε και σου φαίνεται πως δε θα τελειώσουν ποτέ. Καλωσόρισέ τα όμως και σύντομα τα πράγματα θα τακτοποιηθούν.
Στη φύση δεν αρέσουν τα άκρα. Στη φύση αρέσει το μέσο, ο χρυσός μέσος όρος. Η φύση πάντοτε ισορροπεί.
Αν όμως τα πράγματα είναι καταπιεσμένα, ο νους αρχίζει να δημιουργεί μια ανισορροπία και για να την ισορροπίσεις πρέπει να κινηθείς στο άλλο άκρο. Έτσι για μερικές μέρες να καλωσορίζεις οτιδήποτε συμβαίνει και να είσαι μέσα σ'αυτό. Και μην ασχολείσαι με το τι θα πουν οι άλλοι για σένα. Για παράδειγμα, αν κλαις, μην αναρωτιέσαι τι θα σκεφτούν οι άλλοι.
Στο zen λένε κάτι πολύ όμορφο. Λένε:
Όταν κάθεσαι,
απλώς να κάθεσαι.
Όταν περπατάς,
απλώς περπάτα...
Προπαντός,
Μην παραπατάς.Reade more...
